Projekt Boberhaus

Projekt Boberhaus

Projekt w realizacji : ,,Dom nad Bobrem’’, który powstał przy współpracy miast partnerskich, Lwówka Śląskiego i Heidenau oraz osób prywatnych zarówno ze strony polskiej jak i niemieckiej, które były powiązane z historią tego budynku.

Bei der Umsetzung ist derzeit ,,Boberhaus Projekt ” das wurde gemacht, in Zusammenarbeit mit den Partnerstädten: Lwówek Śląski und Heidenau und Privatpersonen, sowohl polnische und deutsche, die mit der Geschichte dieses Gebäudes verbunden waren.

Projekt Boberhaus
– Tablica pamiątkowa Tablica główna, kwota ta pochodziła z następujących darowizn
– Erinnerungstafel Haupttafel, dieser betrag entstand aus folgenden dankenswerten spenden
Herr Dr. Martin Greiff
Städtepartnerschaftsverein Heidenau e.V.
Geschichtsverein Kreis Löwenberg (Schlesien) e.V.
Frau Doris Baumert
Frau Dorothea Böde
Frau Lilo und Herr Hans Rochner
Frau Inga und Herr Werner Guder
Pani Anita Pysz i Pan Jürgen Zuleger
Pan Marian Nowak 
 
           
Tablica Odsłonięta / Gedenktafel enthülltWarto wspomnieć, że to nie koniec tej cennej inicjatywy i w przyszłości mają się pojawić kolejne tablice.
Es ist erwähnenswert, dass dies nicht das Ende dieser wertvollen Initiative ist und in Zukunft mehr Gedenktafeln erscheinen wird.

          Boberhaus…  Boberhaus…  Boberhaus…  Boberhaus…  Boberhaus…  Boberhaus…  Boberhaus…   Boberhaus

 
Boberhaus, Schubert-Klempnauer

W sierpniu 1909 r. Hans Poelzig otrzymał od Maxa i Elizabeth Zwirnerów zlecenie wybudowania dla nich domu, który jednocześnie miał służyć, jako pensjonat dla chłopców. Dom powstał na zakupionej przez Zwirnerów działce, położonej na stoku wzniesienia, powyżej linii kolejowej Lwówek Śląski – Jelenia Góra. Hans Poelzig zaprojektował dwukondygnacyjne przyziemie, które miało pomieścić m. in. fabrykę likieru, natomiast dom mieszkalny przesunął do tyłu –  dzięki temu od strony południowej, w kierunku doliny i miasta, powstał duży taras, a wejścia do domu były usytuowane na równi z ziemią. W sumie budowla miała sześć kondygnacji. Na parterze znajdowały się pomieszczenia gospodarcze i kuchenne. Zewnętrzne schody prowadziły na pierwsze piętro do części mieszkalnej z jadalnią, pokojem gościnnym, muzycznym i biblioteką. Na wyższych kondygnacjach znajdowały się sypialnie rodziny Zwirner i wychowanków. Dom posiadał także wejście od strony wschodniej, kondygnacje połączone były wewnętrzną klatką schodową. Budynek wymurowano z cegły, a wykusze na wyższych piętrach wykonano w konstrukcji szkieletowej. Blokowy korpus budowli ochraniał nisko schodzący, sięgający I piętra dach, mający z jednej strony dwa, a z drugiej trzy rzędy okien połaciowych oraz na poziomie piętra spiżarnianego lukarny. W jednym z listów Poelzig pisał:

„Ostatni rzut pokazuje propozycje zgodne z Waszymi zastrzeżeniami. Cały dom jest zamknięty
pod szerokim dachem i myślę, że jest niezwykle wygodny i robi oryginalne wrażenie”.

 Projektując zewnętrzne elewacje Hans Poelzig nawiązał do wcześniejszych domów jednorodzinnych swego autorstwa. Architekt, podobnie jak we własnym domu, podzielił fasady ciemnymi (w kolorze ochry) polami tynku, oddzielonymi białymi pasami. Dom Zwirnerów jest ostatnim projektem Poelziga, który można uznać za realizację indywidualnej koncepcji artystycznej śląskiego wariantu „stylu rodzimego” („Heimatstil”). Hans Poelzig zaprojektował m.in. Pawilon Czterech Kopuł oraz budynek Handlowo-biurowy we Wrocławiu.

Boberhaus – strona półn.-zach. przed 1920 r.

In August 1909 erhielt Hans Poelzig einen Auftrag von Max und Elizabeth Zwirner, ein Haus für sie zu bauen, das als Pension für Jungen dienen sollte. Das Haus wurde am Hang des Hügels von Zwirner gebaut, oberhalb der Eisenbahnlinie Lwówek Śląski – Jelenia Góra. Hans Poelzig entwarf einen zweigeschossigen Keller, der eine Likörfabrik beinhaltete, während sich das Wohnhaus rückwärts bewegte, so dass von Süden nach Tal und Stadt eine große Terrasse entstand und der Eingang zum Haus mit dem Boden gleichgesetzt wurde. Das Gebäude hatte sechs Stockwerke, im Erdgeschoss gab es Geschäfts- und Küchenräume, die Außentreppe führte zum ersten Stock des Wohnzimmers, Esszimmer, Wohnzimmer, Musikzimmer und Bibliothek. Die Obergeschosse bestanden aus Schlafzimmern der Familie Zwirner und Schüler. Das Haus hatte auch einen Eingang auf der Ostseite, die Fußböden waren durch eine Innentreppe verbunden, das Mauerwerk wurde gemauert und die Erker in den oberen Stockwerken wurden in einem Skelett gemacht.
Der Körper des Gebäudes wurde durch ein Flachdach geschützt, das zwei Seiten auf einer Seite hatte. drei Reihen von Fenstern und Boden Ebene Pantry Lancarni.

In einem von Poelzigs Briefen schrieb er: ,,Der letzte Schuss zeigt die Vorschläge, die Ihren Reservierungen entsprechen. Das ganze Haus ist auf einem breiten Dach geschlossen und ich finde es sehr wohl und macht einen originellen Eindruck.”

Bei der Gestaltung von Außenfassaden verwies Hans Poelzig auf seine früheren Einfamilienhäuser. Der Architekt, wie sein eigenes Haus, teilte die dunklen Fassaden (in Ocker) mit Gips, getrennt durch weiße Streifen. Das Zwirner-Haus ist das jüngste Projekt von Poelzig, das als die Verwirklichung des individuellen künstlerischen Konzepts des schlesischen Stils (,,des Heimatstils”) angesehen werden kann. Hans Poelzig hat unter anderem den Pavillon der Vier Domes und das Handels- und Bürogebäude in Breslau entworfen.

Boberhaus od strony wschodniej

W 1910 roku znany architekt Hans Poelzig, który przebudował wcześniej lwówecki ratusz, wzniósł dla aptekarza Maxa Zwirnera sześciopiętrowy ,, Dom Fichteneck ” przy ulicy Hirschberger Strasse 10. Początkowo służył on jako pensjonat dla chłopców z lwóweckiego gimnazjum. W 1926 roku nabył  go „Śląski Związek Młodzieżowy”. W „Boberhaus” działał Narodowy Uniwersytet Ludowy, który realizował zadania głównie z zakresu edukacji i wychowania młodzieży. Odbywały się w nim krajowe i międzynarodowe spotkania młodzieży. W 1937 roku nazistowski reżim wywłaszczył „Boberhaus” i zlikwidował tę unikalną instytucję młodzieżową. Budynek był użytkowany przez Hitlerjugend, służył jako schronisko młodzieżowe, później umieszczono w nim lazaret, a następnie holenderskich robotników przymusowych. W lutym 1945 roku budynek został uszkodzony, a następnie po zakończeniu wojny rozebrany. Pozostał tylko taras i piwnice.

Im Jahr 1910 errichtete der bekannte Architekt Hans Poelzig, der zuvor das Löwenberger Rathaus umgebaut hatte, für den Apotheker Max Zwirner das sechsgeschossige „Haus Fichteneck“ an der Hirschberger Straße 10. Anfangs diente es als Knabenalumnat des Löwenberger Realreformgymnasiums.1926 erwarb es die „Schlesische Jungmannschaft“, eine politisch unabhängige Organisation junger Erwachsener. Unter der Bezeichnung „Boberhaus“ wurde es Heimvolkshochschule und widmete sich nun Aufgaben der Völkerverständigung und der Jugenderziehung. Es fanden nationale und internationale Begegnungen statt. 1937 enteignete das nationalsozialistische Regime das „Boberhaus“ und liquidierte diese einmalige Jugendeinrichtung. Das Gebäude wurde danach als Jugendherberge, später als Erholungsheim verwundeter Soldaten und schließlich als Lager für niederländische Zwangsarbeiterinnen benutzt. Im Februar 1945 brannte das markante Bauwerk nieder; nur Terrasse und Keller blieben übrig.

Folder reklamowy

Pamiątki, które ocalały – Galeria
– Galerie